ບົດສະເໜີໂຄງການຫຍໍ້ການສ້າງຕັ້ງສະມາຄົມຜູ້ຜະລີດນໍ້າເຜິ້ງປ່າ

ຢູ່ ແຂວງຊຽງຂວາງ “ນໍ້າເຜິ້ງປ່າ” ແມ່ນໄດ້ມາຈາກ ເຜິ້ງຊະນິດພັນ Apis cerana, ຊຶ່ງເປັນນໍ້າເຜິ້ງສົດຈາກທໍາມະຊາດແທ້ໆ ທີ່ໄດ້ເກັບເອົາແບບປະເພນີມາຈາກປ່າໄມ້ໂດຍກົງ ແລະ ຈາກການລ້ຽງຢູ່ໃນໂກນໄມ້ ຫລື ແກັດໄມ້. ບັນດາຝຸງເຜິ້ງດັ່ງກ່າວ ແມ່ນໄປຊອກຫາເກັບນໍ້າຫວານ ແລະ ລະອອງເກສອນດອກໄມ້ ຢູ່ຕາມປ່າໄມ້ທໍາມະຊາດ ຫລື ຕາມສວນໄມ້ໃຫ້ໝາກອິນຊີທີ່ປອດສານພິດ  ເພາະສະນັ້ນ ນໍ້າເຜິ້ງປ່ານີ້ ຈຶ່ງມີຜົນປະໂຫຍດດີຫລາຍຕໍ່ສຸກຂະພາບ ແລະ ມີລົດຊາດຄຸນນະພາບທີ່ດີເລີດ.  ສໍາຄັນອີກອັນໜຶ່ງຄື ເຜິ້ງ ຍັງຊ່ວຍໃນການປະສົມເກສອນດອກໄມ້ ເຮັດໃຫ້ໝາກມີຫລາຍຂຶ້ນຕື່ມ ຕາມການສຶກສາເຫັນວ່າໄດ້ມີຊະນິດພັນພືດຫລາຍກ່ວາ 30% ທີ່ພົວພັນກັບການປະສົມເກສອນຈາກເຜິ້ງໂດຍກົງ.

ຊາພູສັນ ເມືອງແປກ ແຂວງຊຽງຂວາງ

ຊາມີຄວາມສໍາຄັນຫລາຍດ້ານຕໍ່ຮາ່ງກາຍ, ປະຊາຊົນໄດ້ ຮູ້ຈັກຊາ ມາຫຼາຍກວ່າພັນປີແລ້ວ. ຊາແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງທີ່ ເປັນວັດທະນະທາໍໃນບັນດາປະເທດຕ່າງໆ ເພາະມີຄຸນປະ ໂຫຍດໃນ ການປິ່ນປົວສຸຂະພາບຮ່າງກາຍໃຫ້ແຂງແຮງ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເມື່ອເວລາດື່ມຊາຈະຊ່ວຍໃນການດູດ ຊຶມ ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈມີຄວາມສະຫງົບ, ມີສະຕິ ສາມາດ ປັບປງຸຄວາມຊົງຈໍາໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄວາມ ສ່ຽງຕໍ່ການເປັນພະຍາດຫົວໃຈ ແລະ ຊ່ວຍໃນການຍ່ອຍອາຫານ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍລົດກິ່ນປາກ.

ວັງສະຫງວນ ເພື່ອການອະນຸລັກປາທໍາມະຊາດແຂວງຊຽງຂວາງ

ວັງສະຫງວນ ເປັນແຫລ່ງຜະລິດແລະ ສະຫນອງອາຫານໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ດັ່ງນັ້ນ,ໃນແຕ່ລະບ້ານ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ລຽບຕາມແມ່ນໍ້າ ສາຍຕ່າງໆ ຈຶ່ງໄດ້ພ້ອມກັນ ສ້າງຕັ້ງວັງສະຫງວນອະນຸລັກປາທໍາມະຊາດເພື່ອເປັນແຫລ່ງເພາະພັນຂະຫຍາຍພັນປາຊະນິດຕ່າງໆ ທີ່ຕິດພັນກັບ ການດໍາລົງຊີວິດການເປັນຢູ່ປະຈໍາວັນ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ

ການລ້ຽງປາໃນນາເຂົ້າ ໃນແຂວງຊຽງຂວາງ

ການລ້ຽງປາໃນນາເຂົ້າເປັນວິຖິຊີວິດດັ້ງເດີມຂອງປະຊາຊົນຊາວຊຽງຂວາງ, ເຊິ່ງສ້າງເປັນແຫຼ່ງອາຫານທີ່ຕິດພັນກັນລະຫວ່າງເຂົ້າ ແລະ ປາ. ນອກນັ້ນ, ຍັງເປັນການຄວບຄຸມພະຍາດແມງໄມ້ ແລະ ວັດຊະພືດໃນນາເຂົ້າ, ເຮັດໃຫ້ຜົນຜະລິດເຂົ້າໄດ້ຄຸນນະພາບສູງຂຶ້ນ ແລະ ຍັງສ້າງລາຍຮັບເພີ່ມຈາກການຂາຍປາ.

ໝາກກ້ຽງພື້ນເມືອງໃນແຂວງຊຽງຂວາງ

ໝາກກ້ຽງພື້ນເມືອງ ແມ່ນມີຄວາມຕ້ອງການສູງ ຍ້ອນວ່າມັນເປັນທີ່ນິຍົມຊົມຊອບຂອງຜູ້ບໍລິໂພກທັງຫລາຍເພາະວ່າມັນມີລົດຊາດສົ້ມຫວານປົນກັນ. ມີໂອກາດໃນການຜັນຂະຫຍາຍຜົນປະໂຫຍດເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດັ່ງກ່າວ ໂດຍການແນະນໍາວິທີການປູກໃຫ້ມີຄຸນນະພາບສູງຂຶ້ນ, ປັບປຸງການຄຸ້ມຄອງບົວລະບັດຮັກສາ, ສຸມໃສ່ພັດທະນາທາງດ້ານການຕະຫລາດ ແລະ ເສີມສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ກຸ່ມຊາວສວນປູກໝາກກ້ຽງ.

ຫລັັກສູດການສຶກສາດ້ານຊີວະນາໆພັນກະສິກໍາ ໃນແຂວງຊຽງຂວາງ

ຫຼັກສູດການສຶກສາດ້ານຊີວະນາໆພັນກະສິກຳໄດ້ຖືກຮັບຮອງເອົາໂດຍ ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ, ໄດ້ມີຜົນສຳເລັດເປັນຢ່າງດີຕໍ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ຈົນສາມາດຂະຫຍາຍການຮຽນການສອນອອກໄປສູ່ໂຮງຮຽນສາມັນໃນເມືອງອື່ນໆ. ຫຼັກສູດນີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນໄປຕາມຄວາມມຸ້ງຫວັງ ແລະ ຕັ້ງໃຈຂອງຄູອາຈານ, ນັກຮຽນ ແລະ ພໍ່ແມ່ນັກຮຽນ.

ການລ້ຽງເຜິ້ງໂກນ (ແມງດັນ)

ນ້ຳເຜິ້ງ ໄດ້ເປັນທ່າແຮງທີ່ສຳຄັນ ແລະ ມີຜົນສຳເລັດ, ຖ້າຫາກມີການປັບປຸງດ້ານການຕະຫຼາດ, ມີການຄວບຄຸມ ຄຸນນະພາບນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ມີການຂະຫຍາຍການລ້ຽງເຜິ້ງ ອອກຢ່າງກ້ວາງຂວາງ

ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍແຂວງຊຽງຂວາງ

ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍ ເປັນແນວພັນເຂົ້າພື້ນເມືອງ ທີ່ມີທັງໝົດ 7 ສາຍພັນ ເໝາະສົມກັບສະພາບແວດລ້ອມຂອງແຂວງຫົວພັນ. ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີ ຍ້ອນລົດຊາດ ແລະ ກິ່ນຫອມສະເພາະຕົວຂອງມັນ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ. ເປັນພືດບູລິ ມະສິດໜຶ່ງຂອງແຂວງ.

ດອກເຜິ້ງດິນທຳມະຊາດໃນເຂດເມືອງພູກູດ ແຂວງຊຽງຂວາງ

ດອກເຜິ້ງດິນໃນ 10 ບ້ານ ຂອງເມືອງພູກູດ, ແຂວງຊຽງຂວາງ ໄດ້ຮັບການສຶກສາ ເລີ່ມແຕ່ເດືອນມີນາ 2016 ເຖິງເດືອນມີນາ 2018.  ດອກເຜິ້ງດິນທີ່ພົບເຫັນທັງໝົດ 2 ຕະກຸນຍ່ອຍ, 22 ສະກຸນ, 32 ຊະນິດ ທີ່ສາມາດຈຳແນກໄດ້ ໄດ້ຮັບການບັນທຶກໄວ້ໃນການສຶກສາຄັ້ງນີ້. ຕະກຸນຍ່ອຍ Epidendroideae ພົບຈຳນວນ 16 ສະກຸນ, 23 ຊະນິດ ແລະ ຕະກຸນຍ່ອຍ Orchidoideae ພົບຈຳນວນ 6 ສະກຸນ, 9 ຊະນິດ, ໃນນີ້ເປັນພືດບັນທຶກໃໝ່ຂອງລາວຈຳນວນ 4 ຊະນິດ, ແຕ່ລະຊະນິດໄດ້ສະເໜີຊື່ວິທະຍາສາດຂອງຊະນິດ, ການພັນລະນາທາງພືດສາດ, ລະບົບນິເວດແລະແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໄສ, ລະດູການອອກດອກ-ອອກໝາກ, ການກະຈາຍພັນ, ການນຳໃຊ້ແບບພື້ນເມືອງ, ຊື່ພື້ມເມືອງ, ຮູບແຕ້ມ ແລະ ຮູບພາບປະກອບ. ຕົວຢ່າງດອກເຜິ້ງດິນ ທີ່ເປັນຕົວຢ່າງແຫ້ງ ແລະ ຕົວຢ່າງໃນເຫຼົ້າ ທັງໝົດຈຳນວນ 53 ນ້ຳເບີ ແລະ […]

ຄວາມຮັບຮູ້ຂອງປະຊາຊົນທ້ອງຖີ່ນ ແຂວງຊຽງຂວາງ, ຫົວພັນ ຕໍ່ກັບການນຳໃຊ້ ແລະ ປົກປັກຮັກສາເຫັດຫວາຍ

ການສຶກສາຄວາມຮັບຮູ້ຂອງປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນ ກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ ແລະ ປົກປັກຮັກສາເຫັດຫວາຍຢູ່ແຂວງຊຽງຂວາງ ແລະ ຫົວພັນ ແມ່ນເລີ່ມແຕ່ປີ 2016 ຫາ 2017. ການເກັບກຳຂໍ້ມູນດຳເນີນດ້ວຍ 3 ວິທີຄື: ການສຳພາດ, ການເກັບກຳຂໍ້ມູນພາກສະໜາມ ແລະ ການສຶກສາຢູ່ຫ້ອງທົດລອງ. ຜົນການສຶກສາ ສາມາດສຳພາດຄອບຄົວເກັບເຫັດໄດ້ທັງໝົດ 81 ຄອບຄົວ, ປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນການເອີ້ນຊື່ເຫັດຫວາຍແຕກຕ່າງກັນ ເຊິ່ງເອິ້ນຕາມລັກສະນະພາຍນອກຂອງເຫັດເຊັ່ນ: ເຫັດສຸມ, ເຫັດລອກ, ເຫັດແປກ ນັ້ນແມ່ນເຫັດຊະນິດດຽວກັນຄື: Mutsutake mushroom. ດ້ານອາຊີບຂອງປະຊາຊົນທີ່ເກັບເຫັດ ມີອັດຕາສ່ວນຄື: ຊາວໄຮ່ນາກວມ 64%, ນັກຮຽນ 25% ແລະ ພະນັກງານ 11%.  ດ້ານເສດຖະກິດ, ຄອບຄົວທຸກຍາກອອກໄປເກັບເຫັດຫຼາຍກວ່າໝູ່ 81% ແລະ ຄອບຄົວທີ່ມີຖານະປານກາງ 19%, ສ່ວນຄອບຄົວທີ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນແມ່ນຄອບຄົວຮັ່ງມີ 0% (ຮັບຊື້). ກຸ່ມອາຍຸຂອງຊາວບ້ານທີ່ເກັບເຫັດ ຄື: ກຸ່ມຄົນທີ່ມີອາຍຸ 50 ປີຂື້ນໄປ ກວມ 9%, ກຸ່ມທີ່ມີອາຍຸ […]