ບົດສະເໜີໂຄງການຫຍໍ້ ການຜະລິດຟອຍກວາດຈາກແຂມ ເພື່ອຊ່ວຍຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ຂອງ ຊຸມຊົນໃນຊົນນະບົດ.

ໃນທົ່ວຂົງເຂດພາກເໜືອ ຂອງ ສປປລ, ການະລິດແຂມ ປປັນແຫລ່ງສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຫລາຍຄອບຄົວ ແລະ ຍັງເປັນແຫລ່ງອາຫານໃຫ້ແກ່ສັດລ້ຽງອີກດ້ວຍ. ຕົ້ນດອກແຂມ ມີຊື່ ວິທະຍາສາດວ່າ “Thysanolaena maxima”, ເປັນພືດທໍາມະຊາດທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ, ບາງບ່ອນກໍໄດ້ມີການປູກຢູ່ຕາມພື້ນທີ່ໄຮ່ເຫລົ່າ ແລະ ຕາມແຄມທາງ. ນອກຈາກວຽກງານການຕັດດອກແຂມແລ້ວ ກໍຍັງຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ແຮງງານໃນການເກັບກູ້ແຂມ ແລ້ວກໍເອົາໄປຕາກແດດ ແລະ ໄປຟາດເອົາເມັດດອກອອກໃຫ້ໝົດຈາກກ້ານດອກສ່ວນທີ່ຈະເອົາໄປເຮັດຟອຍກວາດຕໍ່ໄປ. ໄລຍະລະດູການເກັບກ່ຽວດອກແຂມແມ່ນຈະຢູ່ໃນລະຫວ່າງສີ່ເດືອນ ເລີ້ມແຕ່ ເດືອນທັນວາ ຫາ ເດືອນມິນາ ແຕ່ບາງປີກໍປ່ຽນແປງໄປຕາມເງື່ອນໄຂສະພາບດິນຟ້າອາກາດຂອງແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ. ຕົ້ນແຂມກໍຍັງໄດ້ຖືກປູກຂຶ້ນເປປັນພືດເສດຖະກິດ ໂດຍຊາວບ້ານບາງຄົນ ແລະ ມີການນໍາໃຊ້ປັດໃຈຂາເຂົ້າຊ່ວຍຈໍານວນໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ໃນການປູກ ແມ່ນໃຊ້ເວລາໜ້ອຍກ່ວາປູກພືດສິນຄ້າອື່ນໆ. ຫລັງຈາກປູກແລ້ວກໍມີແຕ່ຕ້ອງໄດ້ເສຍຫຍ້າ ຫຼື ວັດຊະພືດອື່ນໆອອກ ແລະ ຕັດຕົ້ນແຂມໜຶ່ງຄັ້ງຕໍ່ປີ ຫລັງຈາກເກັບກ່ຽວ. ພ້ອມນັ້ນ, ການເກັບກ່ຽວແຂມຈາກສວນປູກ ແມ່ນງ່າຍກ່່ວາການເກັບກ່ຽວເອົາຈາກປ່າທໍາມະຊາດ ເພາະວ່າຜົນຜະລິດດອກແຂມຢູ່ໃນສວນປູກແມ່ນຈະມີຫລາຍກ່ວາຢູ່ໃນປ່າແບບຊະຊາຍ. ບັນດາຊາວກະສິກອນ ສາມາດປູກຕົ້ນແຂມດ້ວຍຮາກເຫງົ້າໃນປປີທີ່ 1 ແລະ ສາມາດເກັບກ່ຽວໄດ້ໃນປີທີ່ 3 ແລະ ປີຕໍ່ໆໄປຕະຫຼອດ, ຜົນຜະລິດ ຄາດວ່າໄດ້ 4 ຕ/ຮຕ […]

ບົດສະເໜີໂຄງການຫຍໍ້ ປາ ຈາກເຂດວັງສະຫງວນ

ການປະມົງຂະໜາດນ້ອຍມີຄວາມສໍາຄັນຫລາຍ ຢູ່ພາຍໃນເຂດພາກເໜືອ ຂອງ ສປປ ລາວ, ເພາະວ່າ ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໃນເຂດຊົນນະບົດ ຍັງພາກັນເພິ່ງພາອາໃສປາທໍາມະຊາດຈາກບັນດາສາຍຫ້ວຍຕ່າງໆ ເປັນຫລັກເຂົ້າໃນການດໍາລົງຊີວິດເປັນຕົ້ນຕໍຢູ່. ເຖິງແນວໃດກໍຕາມ, ນັບແຕ່ຫລາຍປີຜ່ານມາ, ແມ່ນໄໄດ້ມີຄວາມກົດດັນເພີ້ມຂຶ້ນຈາກການຫາປາຂອງມະນຸດ, ເພາະວ່າ ພົນລະເມືອງໃນເຂດຊົນນະບົດມີຈໍານວນເພີ້ມຂຶ້ນ ຈຶຶ່ງໄດ້ມີການຫາປາເປັນຈໍານວນຫລາຍຂຶ້ນເກີນຂອບເຂດ ເພື່ອເປັນອາຫານບໍລິໂພກພາຍໃນຄອບຄົວ ແລະ ຂາຍອອກເພື່ອເອົາເງິນ ໂດຍມີການນໍາໃຊ້ລະເບີດ (ໝາກຟ້າ), ຢາເບື່ອ ແລະ ໄຟຟ້າຊ໋ອດ. ພ້ອມນັ້ນ ກໍຍັງມີການຫາປາໃນລະດູປາວາງໄຂ່, ນໍ້າມີການປົນເປື້ອນມົນລະພິດຈາກການນໍາໃຊ້ຢາເຄມີຂ້າຫຍ້າ ແລະ ປາບສັດຕູພືດເຂົ້າໃນການປູກຝັງ, ຈາກການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ ແລະ ຈາກການບຸກລຸກທໍາລາຍແຫລ່ງທີ່ຢູ່ອາໃສຂອງສັດນໍ້າຕ່າງໆ ຊຶ່ງທັງໝົດເປັນເຫດໃຫ້ຈໍານວນປະຊາກອນປາຫລຸດລົງ ແລະ ບາງຊະນິດພັນກໍຖືກທໍາລາຍສູນຫາຍໄປປແລ້ວກໍມີ. ເພາະສະນັ້ນ, ຊາວບ້ານຕ່າງໆ ຈຶ່ງໄດ້ພາກັນສ້າງວັງສະຫງວນຂຶ້ນມາແບບປະເພນີ ແລະ ຍັງຈໍາກັດຢູ່ແຕ່ໃນບາງທ້ອງຖິ່ນເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຊັບສົມບັດລວມຂອງບ້ານ ທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງໂດຍຊຸມຊົນເອງ ຫລື ບາງບ່ອນກໍເຮັດເປັນສະຖານທີ່ວັງສັກສິດກໍມີ. ການພັດທະນາສ້າງວັງສະຫງວນ ບໍ່ແມ່ນມີົນດີແຕ່ ຕໍ່ກັບ ການອານຸລັກຊີວະນາໆພັນທາງນໍ້າພຽງຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນການປັບປຸງການໂພຊະນາການຂອງຊາວບ້ານຫລາຍຄົນໃນເຂດຊົນນະບົດອີກດ້ວຍ, ແລະ ມັນຍັງເັນການບູລະນະຮັກສາຕາຝັ່ງນໍ້າ ຫລື ຊີວະນາໆພັນກະສິກໍາຕາມແຄມນໍ້າ, ລະບົບນິເວດ ແລະ ເຂດປ່າໄມ້ທີ່ເປັນແຫລ່ງນໍ້າທໍາມະຊາດ […]

ບົດສະເໜີໂຄງການຫຍໍ້ການຜະລິດເຂົົ້າໄກ່ນ້ອຍອິນຊີເປັນສິນຄ້າ

ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍ ເປັນແນວພັນເຂົ້າໜຽວພື້ນເມືອງ ທີ່ເໝາະສົມສະເພາະປູກຢູ່ ແຂວງຊຽງຂວາງ ແລະ ແຂວງຫົວພັນ. ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍ ມີຄຸນລັກສະນະທີ່ເປັນເອກະລັກຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ບໍ່ຄືກັບແນວພັນເຂົ້າຊະນິດອື່ນທັງຫລາຍ ຄື: (1) ມີລົດຊາດ ແລະ ກິ່ນຫອມດີ, (2) ອັດຕາສະມັດຕະພາບໄດ້ຮັບຈາກການສີໄດ້ເຂົ້າສານສູງເຖິງ 80% ຖ້າປຽບທຽບໃສ່ເຂົ້າໜຽວຊະນິດພັນອື່ນ ໄດ້ແຕ່ 70%, (3) ມີຄວາມໄວຕໍ່ແສງແດດ, ເຕີບໂຕຊ້າ ແຕ່ແຂງແຮງດີ, (4) ສະມັດຕະພາບການຜະລິດໄດ້ 3-4 ໂຕນ/ຮຕ ໂດຍມີປັດໃຈຂາເຂົ້າຕໍ່າ, (5) ປູກໃນນານໍ້າຝົນຢູ່ພື້ນທີ່ສູງ ຫຼາຍກວ່າ 800 ແມັດເທິງລະດັບໜ້ານໍ້າທະເລ, ແລະ (6) ເຊື້ອພັນມີທັງໝົດເຈັດຊະນິດ ທີ່ມີຄວາມຕ່າງກັນດ້ານສີ ຂອງເປືອກເມັດເຂົ້າ ແລະ ຄຸນລັກສະນະອື່ນໆ. ເຂົ້າໄກ່ນ້ອຍເຫຼືອງ ເປັນຊະນິດພັນທີ່ນິຍົມປູກຫຼາຍກ່ວາໝູ່ ເພາະວ່່າ ໄດ້ຮັບຜົນນຜະລິດທີ່ຫລາຍກ່ວາໝູ່.

ຊາພູສັນ ເມືອງແປກ ແຂວງຊຽງຂວາງ

ຊາມີຄວາມສໍາຄັນຫລາຍດ້ານຕໍ່ຮາ່ງກາຍ, ປະຊາຊົນໄດ້ ຮູ້ຈັກຊາ ມາຫຼາຍກວ່າພັນປີແລ້ວ. ຊາແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງທີ່ ເປັນວັດທະນະທາໍໃນບັນດາປະເທດຕ່າງໆ ເພາະມີຄຸນປະ ໂຫຍດໃນ ການປິ່ນປົວສຸຂະພາບຮ່າງກາຍໃຫ້ແຂງແຮງ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເມື່ອເວລາດື່ມຊາຈະຊ່ວຍໃນການດູດ ຊຶມ ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈມີຄວາມສະຫງົບ, ມີສະຕິ ສາມາດ ປັບປງຸຄວາມຊົງຈໍາໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄວາມ ສ່ຽງຕໍ່ການເປັນພະຍາດຫົວໃຈ ແລະ ຊ່ວຍໃນການຍ່ອຍອາຫານ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍລົດກິ່ນປາກ.

ວັງສະຫງວນ ເພື່ອການອະນຸລັກປາທໍາມະຊາດແຂວງຊຽງຂວາງ

ວັງສະຫງວນ ເປັນແຫລ່ງຜະລິດແລະ ສະຫນອງອາຫານໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ດັ່ງນັ້ນ,ໃນແຕ່ລະບ້ານ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ລຽບຕາມແມ່ນໍ້າ ສາຍຕ່າງໆ ຈຶ່ງໄດ້ພ້ອມກັນ ສ້າງຕັ້ງວັງສະຫງວນອະນຸລັກປາທໍາມະຊາດເພື່ອເປັນແຫລ່ງເພາະພັນຂະຫຍາຍພັນປາຊະນິດຕ່າງໆ ທີ່ຕິດພັນກັບ ການດໍາລົງຊີວິດການເປັນຢູ່ປະຈໍາວັນ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ

ປ້າຍຕົວຢ່າງທີ່ຕິດຕັ້ງທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຂອບເຂດ ແລະ ເນື້ອທີ່ການຜະລິດ

ຜະລິດຕະພັນຍູກວາດ ບ້ານກໍຮິ້ງ ເມືອງຫົວເມືອງ

ແຂມ (ຟອຍກວາດ) ໃນແຂວງຫົວພັນ

ແຂມ ເປັນເຄື່ອງປ່າຂອງດົງທີ່ສໍາຄັນຊະນິດໜຶ່ງໃນ ປະເທດລາວ ຖ້າເບິ່ງໃນແງ່ຂອງຍອດຂາຍປະຈໍາແຕ່ລະປີ. ຕະຫລາດແຂມໃຫຍ່ ຂອງ ລາວ ແມ່ນຢູ່ ປະເທດຫວຽດນາມ, ໄທ ແລະ ຈີນ ຊຶ່ງສ່ວນຫລາຍແລ້ວແມ່ນຂາຍອອກເປັນວັດຖຸດິບ ແທນທີ່ຈະເປັນຜະລິດຕະພັນຟອຍກວາດສໍາເລັດຮູບ. ການຜະລິດຟອຍກວາດສໍາເລັດຮູບ ເປັນສິ່ງສໍາຄັນ ແລະ ໄດ້ມີການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍໂຕຂຶ້ນ.

ສົ່ງເສີມການຜະລິດຍານໃນແຂວງຫຼວງພະບາງ

ຍານ ໃນປະເທດລາວ ແມ່ນຢາງຍານທີ່ບັກຈາກຕົ້ນຍານ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ເປັນìຍານສະຫຍາມî, ເປັນຢາງຍານທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ໃຊ້ເປັນຫົວເຊື້ອນໍ້າຫອມ ແລະ ຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງຫອມອື່ນໆ. ຢາງຍານຍັງໃຊ້ເຂົ້າໃນການເຮັດທູບ ແລະ ເຮັດເປັນຢາພື້ນເມືອງໃນບັນດາປະເທດຕາເວັນອອກ, ແຕ່ວ່າ ຢາງຍານທີ່ມີຄຸນນະພາບຂອງລາວ ແມ່ນຫາຍາກ ແລະ ມີຄວາມຕ້ອງການສູງ. ຕົ້ນຍານເກີດຢູ່ຕາມພື້ນທີ່ສູງ ຂອງລາວ ຊຶ່ງເປັນຕົ້ນໄມ້ຊະນິດໜຶ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນພື້ນທີ່ ພາຍຫລັງທີ່ໄດ້ເຮັດໄຮ່ແບບລະບົບໝູນວຽນມາແລ້ວ.

ສົ່ງເສີມການຜະລິດຝອຍກວາດໃນແຂວງຫຼວງພະບາງ

ແຂມ ເປັນເຄື່ອງປ່າຂອງດົງທີ່ສໍາຄັນອັນໜຶ່ງໃນປະເທດລາວລວມທັງ ຫລວງພະບາງຖ້າເບິ່ງໃນແງ່ຂອງຍອດຂາຍປະຈໍາແຕ່ລະປີ. ຕະຫລາດແຂມໃຫຍ່ຂອງລາວ ແມ່ນຢູ່ ປະເທດຫວຽດນາມ, ໄທ ແລະ ຈີນ ຊຶ່ງສ່ວນຫລາຍແລ້ວແມ່ນຂາຍອອກເປັນວັດຖຸດິບແທນທີ່ຈະເປັນຜະລິດຕະພັນຟອຍກວາດສໍາເລັດຮູບ. ການຜະລິດຟອຍກວາດສໍາເລັດຮູບ ເປັນສິ່ງສໍາຄັນ ແລະ ໄດ້ມີການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍໂຕຂຶ້ນ.

ການລ້ຽງເຜິ້ງໂກນ (ແມງດັນ)

ນ້ຳເຜິ້ງ ໄດ້ເປັນທ່າແຮງທີ່ສຳຄັນ ແລະ ມີຜົນສຳເລັດ, ຖ້າຫາກມີການປັບປຸງດ້ານການຕະຫຼາດ, ມີການຄວບຄຸມ ຄຸນນະພາບນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ມີການຂະຫຍາຍການລ້ຽງເຜິ້ງ ອອກຢ່າງກ້ວາງຂວາງ