ຄູ່ມື ເຕັກນິກ ການປ້ອງກັນພະຍາດຮາກເນົ່າໃນຜັກບົ່ວແບ່ງ (Erwinia root rot disease)
ປື້ມຄູ່ມືສະບັບນີ້ຜູ້ຈັດທໍາໄດ້ສັງລວມ ແລະ ຄັດຈ້ອນເອົາເຕັກນິກຈາກການຄົ້ນຄວ້າທົດລອງຂອງສູນປ້ອງກັນພືດຮ່ວມກັບ ໂຄງການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ຕ່ອງໂສ້ມູນຄາອາຫານໃນ ສປປລາວ ກົມສົ່ງເສີມກະສິກຳ ແລະ ສະຫະກອນ, ບັນດາເອກະສານ, ຕຳລາຕ່າງໆ ແລະ ປະສົບການ ທີ່ມີຄວາມສໍາເລັດ ແລະ ແທດເໝາະກັບສະພາບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດໃນປະຈຸບັນ. ບົດຮຽນເລົ່ານີ້ ຊາວກະສິກອນສາມາດເອົາໃຊ້ ເຂົ້າໃນການປັບຕົວກັບສະພາບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດເພື່ອເຮັດໃຫ້ການ ດໍາລົງຊີວິດດີຂຶ້ນ. ເຊິ່ງຜູ້ຈັດທໍາຂໍສະແດງຄວາມຂອບໃຈມາຍັງເຈົ້າຂອງເອກະສານຄູ່ມື ແລະ ຕຳລາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ເຜີຍແຜ່ສູ່ສັງຄົມ ແລະ ຫວັງຢ່າງຍິ່ງວ່າຈະເປັນການປະກອບສ່ວນໃນການຄົ້ນຄວ້າຮຽບຮຽງເປັນຄູ່ມືສະບັບນີ້.
ບົດຮຽນການທົດລອງ ປູກທຸລຽນ ແຂວງ ເຊກອງ
ແຂວງເຊກອງກໍ່ແມ່ນແຂວງໜຶ່ງທີນອນຢູ່ໃນສີ່ແຂວງພາກໃຕ້ຂອງລາວ ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍດິນປູກຝັງທີ່ມີທ່າແຮງ ແລະ ເໝາະສົມແກ່ການປູກຝັງລ້ຽງສັດນາໆຊະນິດພັນ ໃນການສ້າງອາຊີບ ລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນລາວເຮົາໃນຂົງດັ່ງກ່າວຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ລວມທັງຜະລິດຮັບໃຊ້ພາຍໃນ ແລະ ສົ່ງອອກຊາຍແດນປະເທດເພື່ອບ້ານໃກ້ຄຽງ ປະເທດໄທ. ເຊິ່ງໃນນັ້ນ, ຖົ່ວລຽນ ກໍ່ແມ່ນໄມ້ໃຫ້ໝາກຊະນິດໜຶ່ງທາງດ້ານກະສິກຳ ທີ່ມີທ່າແຮງໃນການສ້າງເສດຖະກິດຕໍ່ຫົວໜ່ວຍຄອບຄົວຜູ້ຜະລິດເຂັ້ມແຂງ; ໃນຄະນະດຽວກັນກໍ່ ເປັນກໍາລັງແຮງຢູ່ດັນການຂະຫຍາຍຕົວເສດຖະກິດຂອງລາວເຮົາ. ບົນພື້ນຖານການຜະລິດຂອງຊາວກະສິກອນ ທີ່ເຂົ້າເຖິງກົນໄກຕະຫຼາດ ຫຼື ຜູ້ບໍລິໂພກ ຮຽກຮ້ອງເຖິງຄຸນນະພາບຂອງພະລິດຕະພັນ ທາງດ້ານໂພສະນາການ ໂດຍປາດສະຈາກ. ດ້ວງເຈາະໝາກ, ໂລກຣາໃບຕິດ ເກີດຈາກເຊື້ອຣາ, ດ້ວງເຈາະລໍາຕົ້ນ ອື່ນໆເຫຼົ່ານັ້ນຍັງເຫັນ ວ່າ ເປັນສິ່ງທ້າທາຍສໍາລັບຜູ້ທຳການຜະລິດກ່ຽວກັບການປະເຊີນ ແລະ ຊ່ອງທາງອອກແກ້ໄຂບັນຫາຮ່ວມກັນ ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຜົນຜະລິດທີດີ. ສະນັ້ນ, ຈຸດປະສົງຂອງເນື້ອໃນເອກະສານນີ້ ເພື່ອນໍາສະເໜີຜົນສໍາເລັດ “ ບົດຮຽນການທົດລອງປູກຖົ່ວລຽນ ແຂວງ ເຊກອງ” ຄະນະ ວິຊາການໄດ້ວາງກອບວຽກ ກຳນົດຈຸດທົດລອງ, ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຄອບຄົວເປົ້າໝາຍ, ຝຶກອົບຮົມ, ປະຕິບັດຕົວຈິງພາກສະໜາມ ໃຫ້ຊາວກະສິກອນເຫັນຕົວຈິງ ແລະ ປະສົບການຮຽນຮູ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ ກ່ຽວກັບເຊື້ອພະຍາດຖົ່ວລຽນ ແລະ ວິທີປອ້ງກັນ.
ຄູ່ມື ດ້ານວິຊາການ ການສ້າງມາດຕະການປ້ອງກັນພະຍາດ (Panama Disease). ໃບແຫ້ງໃນກ້ວຍ
ອິງໃສ່ຄວາມກ້າວໜ້າວ່ອງໄວທາງດ້ານວິທະຍາສາດ, ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ສະພາບຄວາມເປັນຈິງໃນການພັດທະນາທາງດ້ານກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ ຢູ່ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນລາວເຮົາ ມີມູນເຊື້ອຄວາມດຸໝັ່ນ ໂດຍສະເພາະການຜະລິດກະສິກໍາຫຼາຍດ້ານ; ແຕ່ສັງເກດລວມແລ້ວ ຍັງມີຫຼາຍຂົງເຂດຢູ່ຊານເມືອງ ເຊິີ່ງການຜະລິດຍັງຕິດພັນກັບທໍາ ມະຊາດ ແລະ ມີສິ່ງທ້າທາຍການຍົກສະມັດຕະພາບການຜະລິດ ເຊັັ່ນ: ພະຍາດສັດຕູພືດລະບາດ, ບົ້ງ, ພະຍາດໃບແຫ້ງ, ເພັ້ຍເຊື້ອລາພະຍາດ, ທີ່ມາຂອງພະຍາດ ລວມເຖິງດ້ານເຕັກນິກ ຂະບວນການປູກ ແລະ ບົວລະບັດຮັກສາຈົນຮອດມື້ເກັບກູ່ຽວຜົນຜະລິດ ບາງຄັ້ງກໍ່ໄດ້ຮັບຜົນດີ, ບາງຄັ້ງການຜະລິດຂ້ອນຂ້າງຕົກຕໍ່າ ທາງນີ້ກໍ່ຂື້ນກັບການເອື້ອອຳນວຍຂອງສິີ່ງແວດລ້ອມຕ່າງໆ.
ຄູ່ມືແນະນຳເຕັກນິກການກ້າ ແລະ ການປູກຜັກຫວານ
ປື້ມຄູ່ມືສະບັບນີ້ແມ່ນການແນະນໍາທາງດ້ານເຕັກນິກການກ້າ ແລະ ການປູກທີ່ໄດ້ພັດທະນາ ແລະ ປັບປຸງມາຈາກປື້ມເຕັກນິກທີ່ທາງໂຄງການກະສິກຳເພື່ອໂພສະນາ ການໄລຍະ 1 ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຜ່ານມາ. ປຶ້ມຄູ່ມືນີ້ສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍ ແລະ ສາມາດນໍາໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດ. ຜູ້ຂຽນໄດ້ຄັດຈ້ອນເອົາເຕັກນິກທີ່ແທດເໝາະ ແລະ ງ່າຍດາຍສໍາລັບການຂະຫຍາຍພັນ ແລະ ການປູກຜັກຫວານປ່າ ເພື່ອສາມາດນໍາເອົາເຕັກນິກດັ່ງກ່າວນີ້ໄປສົ່ງເສີມໃຫ້ບັນດາຊາວກະສິກອນ ແລະ ບັນພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງນໍາໄປໝູນໃຊ້ໄດ້. ຈຸດປະສົງຂອງປຶ້ມຄູ່ມືເຕັກນິກເຫຼັ້ມນີ້ແມ່ນເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍເຕັກນິກອັນໃໝ່ກ່ຽວກັບການກ້າ ແລະ ການປູກລົງສູ່ທ້ອງງຖິ່ນ. ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານເຕັກນິກວິຊາການ ແລະ ໃຫ້ປະຊາຊົນໃນເຂດບ້ານເປົ້າໝາຍໂຄງການ ໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດທາງດ້ານການກ້າ ແລະ ການປູກ. ເພື່ອເປັນການສົ່ງເສີມທາງດ້ານກະສິກຳເພື່ອໂພສະນາການ ທີ່ມີແຫຼ່ງອາຫານຈາກປ່າຢ່າງພຽງພໍ. ປະຊາຊົນມີຢູ່ມີກິນມີແຮໄວ້ ແລະ ຂາຍ່ສ້າງລາຍຮັບແກ່ຄອບຄົວ, ປະຊາຊົນເຫັນໄດ້ຄວາມສໍາຄັນຂອງພືດທີ່ເປັນອາຫານ ແລະ ທັງເປັນເສດຖະກິດແກ່ຄອບຄົວເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວມີຄວາມອຸດົມສົມບູນຂຶ້ນ. ສໍາລັບຜູ້ຊົມໃຊ້ປຶ້ມຄູ່ມືເຫຼັ້ມນີ້ແມ່ນທຸກພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງສາມາດນໍາໄປໃຊ້ ໄດ້ນັບຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖິ່ນເຊັ່ນ: ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າກະສິກຳ, ປ່າໄມ້ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດເປັນຜູ້ຂຽນຄູ່ມືແນະນໍາ ແລະ ນໍາໄປເຜີຍແຜ່ທາງດ້ານເຕັກນິກໃຫ້ ແກ່ພະນັກງານຂະແໜງປ່າໄມ້ແຂວງ, ພະນັກງານຫ້ອງການກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ເມືອງ ແລະ ຜູ້ປະສານງານໂຄງການຂັ້ນເມືອງ ສາມາດນໍາໄປຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນບ້ານເປົ້າໝາຍໂຄງການ.
ເຕັກນິກການປູກຂ່າ
ປື້ມຄູ່ມືຈຸດປະສົງສ້າງເປັນເຄື່ອງມືທີ່ງາຍດາຍໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ນໍາສະເໜີຈຸດປະສົງຂໍ້ມູນເບື້ອງຕົ້ນ ກ່ຽວກັບການປັບປຸ່ງດ້ານເຕັກນິກການປູກໝາກຂ່າຢູ່ໃນບ້ານເປົ້າໝາຍ ຂອງໂຄງການກະສິກຳເພື່ອໂພຊະນາການ ເຂດພາກເໜືອຂອງປະເທດລາວ. ປື້ມຄູ່ມືດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກພັດທະນາ ແລະ ປັບປຸງໃຫ້ແທດເໝາະໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອງ ໂຄງການ ກະສິກຳເພື່ອໂພຊະນາການໄລຍະທີ 1 ແລະ ໄລຍະ ທີ II ໂດຍມີການຮ່ວມມືກັບນັກວິຊາການສະເພາະດ້ານ ແລະ ພະນັກງານຈາກ NAFRI/DTEAP/CDE ເພື່ອພັດທະນາມາເປັນເຄື່ອງມືໃຫ້ແກ່ພະນັກງານຂັ້ນແຂວງ, ເມືອງ, ຊາວບ້ານ ເພື່ອນໍາເອົາບົດຮຽນໄປຖ່າຍທອດໃຫ້ຊາວກະສິກອນ ໃນພື້ນທີເປົ້າໝາຍໂຄງການກະສິກຳເພື່ອໂພຊະນາການໄລຍະທີ II.
ຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງຊະນິດປາພື້ນເມືອງໃນແຂວງຊຽງຂວາງ
ຈາກການສຳລວດຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງຊະນິດປາ ຢູ່ 4 ສາຍນໍ້າຄື: ສາຍນໍ້າມັດ (ເມືອງຄຳ ແລະ ໜອງແຮດ), ສາຍນ້ຳຄາວ (ເມືອງຄຳ ແລະ ພູກູດ) ສາຍນ້ຳຄານ ແລະ ນ້ຳງື່ມ (ພູກູດ) ໃນແຂວງຊຽງຂວາງ ໃນຊ່ວງເດືອນກຸມພາ ປີ 2018. ຈາກການສຳລວດ ແລະ ສຳພາດປະຊາຊົນ ພົບວ່າຊະນິດປາໃນສາຍນ້ຳມັດ 40 ຊະນິດ, ຊະນິດປາໃນສາຍນ້ຳຄາວ 60 ຊະນິດ, ຊະນິດປາສາຍນ້ຳຄານ ທີ່ປະຊາຊົນເຄີຍພົບເຫັນມີ 50 ຊະນິດ, ຊະນິດປາທີ່ໄດ້ຈາກການສຳຫຼວດຕົວຈິງສາຍນ້ຳງຶ່ມຈຳນວນ 21 ຊະນິດ
ເຫັດທຳມະຊາດທີ່ກິນໄດ້ ແລະ ເປັນຢາຢູ່ພາກເໜືອຂອງ ສປປ ລາວ
ເຫັດທຳມະຊາດທີ່ກິນໄດ້ ແລະ ເປັນຢາຢູ່ພາກເໜືອຂອງ ສປປ ລາວ
ປາພື້ນເມືອງຢູ່ພາກໃຕ້ຂອງລາວ (Fishes of Southern Laos)
The Mekong River and her tributaries in China, Burma, Thailand, Cambodia, Vietnam, and the Lao People’s Democratic Republic (Lao PDR or Laos) are the life-blood for millions of people. Southern Lao PDR, comprising the four provinces of Salavan, Sekong, Attapeu and Champasak, is certainly no exception. The people of the south rely heavily on the region’s […]
ນິເວດວິທະຍາ ແລະ ການກະຈາຍພັນປາບາງຊະນິດ ທີ່ສຳຄັນ ໃນອ່າງແມ່ນ້ຳຂອງ. (Distribution and Ecology of Some Important River Fish Species of the Mekong River Basin)
The fishery of the Mekong River is one of the largest and most significant in the world, and most of the production is based on migratory river fishes. An earlier report provided an overview of the general patterns of fish migrations and their significance for management. This complementary report provides more detailed information on 40 […]
ຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງປ່າຂອງດົງໃນ ສປປ ລາວ
ເຄື່ອງປາຂອງດົງ ມີບົດບາດສຳຄັນ ຕໍ່ຊີວິດການເປັນຢູ່, ວັດທະນາທຳ ແລະ ຮີດຄອງປະເພດນີ, ຂອງຄົນລາວ. ເຄື່ອງປ່າຂອງດົງເປັນແຫຼ່ງສະໜອງໂປຣຕີນ, ພະລັງງານ, ວັດສະດຸການປຸກສ້າງເຮືອນ, ເຄື່ອງຫັດທະກຳ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆ, ຢາພື້ນເມືອງ ແລະ ລາຍຮັບ. ລາຍໄດ້ຈາກການຂາຍຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງປ່າຂອງດົງເຫຼົ່ງນີ້ ອາດກວມເຖິ່ງ 1/3 ຂອງລາຍຮັບທັງໝົດ ຂອງບ້ານໃນທົ່ວປະເທດ ແລະ ໃນບ່ອນທີ່ມີປ່າອຸຸດົມສົມບູນ ອາດເກີນເຄິ່ງໜຶ່ງ. ການປະກອບສ່ວນຂອງເຄື່ອງປ່າຂອງດົງ ຕໍ່ເສດຖະກິດຄອບຄົວ ໃນເຂດຊົນນະບົດອາດມີມູນຄ່າເຖິ່ງ 325 ດອນລາສະຫະລັດຕໍ່ຄອບຄົວຕໍ່ປີ ໂດຍປະມານ.
