ຂະບວນການແຍກເສັ້ນໄຍຜັກຕົບເພື່ອຜະລິດເຄື່ອງຫັດຖະກຳ

ຜັກຕົກເປັນວັດຊະພືດຊະນິດໜື່ງທີ່ມີການຈະເລີນເຕີບໂຕ ແລະ ແຜ່ກະຈາຍໃນແຫຼ່ງນ້ຳຢ່າງໄວວາ ເຊິ່ງເປັນຂໍ້ຈຳກັດຫຼັດໃນດ້ານການຄົມມະນາຄົມທາງນ້ຳ ແລະ ກິດຂວາງຂອງການລະບາຍນ້ຳ ແລະ ຍັງເຮັດໃຫ້ແຫຼ່ງນ້ຳຕຶ້ນເຂີນ. ດັ່ງນັ້ນ, ການນຳເອົາຜັກຕົບມາໃຊ້ປະໂຫຍດໃນດ້ານຫັດຖະກຳ ເປັນໜື່ງໃນວິທີການຫຼຸດຜ່ອນບັນຫາດັ່ງກ່າວ. ການສຶກສາຄັ້ງນີ້ມີຈຸດປະສົມເພື່ອສຶກສາຂະບວນການແຍກເສັ້ນໃຍຜັກຕົບ, ປຽບທຽບຄຸນນະພາບຂອງເສັ້ນໄຍຜັກຕົບ ແລະ ນຳເອົາເສັ້ນໄຍທີ່ໄດ້ໄປຜະລິດເປັນເຄື່ອງຫັດຖະກຳ. ເຊິ່ງໄດ້ມີການປະສົມເສັ້ນໃຍຜັກຕົບ ແລະ ເສັ້ນໃຍກາບກ້ວຍໃນອັດຕາສ່ວນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໂດຍມີທັງໝົດ 7  ອັດຕາສ່ວນຂອງເສັ້ນໃຍຜັກຕົບ.

ຄູ່ມືພາກສະໜາມປາໃນອາງແມ່ນ້ຳຂອງປະເທດລາວ

ປະເທດແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຈຸດສຸມຊີວະນາໆພັນອິນໂດ-ມຽນມາ; ເຊິ່ງເປັນໜື່ງໃນຈຳນວນ 34 ຈຸດສຸມຊີວະນາໆພັນຂອງໂລກທີ່ຖີກໄພຂົ່ມຂູ່. ອ່າງແມ່ນ້ໍາຂອງໃນປະເທດລາວມີລັກສະນະພູມສັນຖານທີ່ມີນໍ້າໄຫຼແຮງ ແລະ ມີແມ່ນ້ຳສາຂາຫຼາກຫຼາຍ, ມີເນື້ອທີ່ 202, 000 ກິໂລຕາເມັດ; ເຊິ່ງກວມເອົາປະມານ 25% ຂອງເນື່ອທີ່ທັງໝົດຂອງປະເທດ ແລະ 35% ຂອງການໄຫຼເຂົ້າອ່າງແມ່ນນ້ຳຂອງໃນແຕ່ລະປີ. ປ່າຫຼາຍກວ່າ 490 ຊະນິດ (ລວມທັງ 22 ຊະນິດຕ່າງຖີ່ນ) ທີ່ຮູ້ກັນດີໃນພື້ນທີ່ນີ້. ນອກຈາກນີ້ຍັງສາມາດຄົນພົບສາຍພັນປາທີ່ຍັງບໍ່ຮູ້ໄດ້ອິກ, ຖ້າຫາກວ່ານັກຊ່ຽວຊານກ່ຽວກັບປາທຳການຄົ້ນຄວ້າຫາປາເຫຼົ່ານັ້ນ.

ແຜນດໍາເນີນງານແຫ່ງຊາດວ່າດ້ວຍຫວາຍ ແລະ ໄມ້ປ່ອງແບບຍືນຍົງ (2021-2025)

ສປປ ລຳວ ມີຄວຳມອຸດົມສົມບຸນທາງດ້ານຊີວະນາໆພັນ ແລະ ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທຳງດ້ຳນຊະນິດຂອງຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ ທີ່ມີບົດບຳດສ ຳຄັນໃນກຳນສ້ຳງລຳຍຮັບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນໃນເຂດຊົນນະບົດ. ມີການຄາດຄະເນວ່າ, ຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ ສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສ້າງຜະລິດຕະພັນລວມຍອດພາຍໃນ (GDP) ຂອງປະເທດ ໄດ້ປະມານ 22.000.000 ໂດລາ ຫຼື ຫຼາຍກ່າວນັົ້ນຕ ໍ່ປີ. ໃນນັົ້ນ, ປະມານ 150.000 ຄົວເຮືອນ, ພາຍໃນ 1.700 ບ້ານມີການເຂົ້າເຖິງ ແລະ ນ າໃຊ້ຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ. ອິງໃສ່ປະສົບການ ແລະ ບົດຮຽນຕ່າງໆທີ່ຫຼາຍໂຄງການໄດ້ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຈັດຕັົ້ງປະຕິບັດໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໂຄງການໄມ້ປ່ອງ ແລະ ຫວາຍ (GRET) ແລະ ໂຄງການເກັບກູ້ຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ ແບບຍືນຍົງ (WWF) ເຫັນວ່າ, ວຽກງານຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ ຍັງມີທ່າແຮງສູງໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ໃນຂະນະທີ່ການພັດທະນາວຽກງານຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ ຢູ່ ສປປ ລາວ ຍັງມີລັກສະນະກະແຈກກະຈາຍ, ຍັງບ ໍ່ມີແຜນດ າເນີນງານສະເພາະຂອງພາກລັດ ເຮັດໃຫ້ປະສິດທິຜົນໃນການຄຸ້ມຄອງປ່າຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ, ການພັດທະນາຕ່ອງໂສ້ມູນຄ່າຜະລິດຕະພັນຫວາຍ-ໄມ້ປ່ອງ, ການສ້າງລາຍຮັບ […]

ຍຸດທະສາດການເຕິບໂຕສີຂຽວແຫ່ງຊາດຂອງ ສປປ ລາວ ເຖິງປີ 2030

ຍຸດທະສາດການເຕີບໂຕສີຂຽວແຫ່ງຊາດຂອງ ສປປ ລາວ ສະບັບນີ້ ແມ່ນການຜັນຂະຫຍາຍມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ, ວິໄສທັດ 2030, ຍຸດທະສາດໄລຍະ 10 ປີ (2016-2025) ແລະ ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VIII (2016-2020) ໃຫ້ເປັນອັນລະອຽດ. ຈຸດປະສົງ ແລະ ເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍຂອງການສ້າງ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຍຸດທະສາດສະບັບນີ້ ແມ່ນເພື່ອເສີມສ້າງຄວາມອາດສາມາດໃນການເຊື່ອມສານການເຕີບໂຕສີຂຽວເຂົ້າໃນການສ້າງ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຍຸດທະສາດ ແລະ ແຜນການຂອງຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນໃນແຕ່ລະໄລຍະ ເພື່ອຮັບປະກັນການບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ ໄລຍະຍາວທີ່ພັກ ແລະ ລັດຖະບານຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ການຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ (LDC) ໃນຕໍ່ໜ້າ ແລະ ກ້າວໄປເປັນປະເທດກໍາລັງພັດທະນາທີ່ມີລາຍຮັບປານກາງສູງຕາມທິດສີຂຽວ-ຍືນຍົງ ແລະ ບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ (SDGs) ໃນປີ 2030 ຢ່າງມີຄຸນນະພາບ.

ປື້ມຄູ່ມືສົ່ງເສີມເຕັກນິກການປູກເຫັດ

ເພື່ອຮັບປະກັນທາງດ້ານສະບຽງອາຫານ ແລະ ໂພຊະນາການໃນແກ່ຊາວກະສິກອນໃນເຂດບ້ານເປົ້າໝາຍຂອງໂຄງການກະສິກຳເພື່ອໂພຊະນາການ

ເອກະສານປະກອບການສອນ: ວິຊາການປູກເຫັດນາງລົມ, ນາງຟ້າ

ປະຈຸບັນເຮົາເຫັນວ່າເຫັດນາງລົມ-ນາງຟ້າມີຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍ ຜູ້ບໍລິໂພກມີຄວາມນິຍົມມາເຮັດອາຫານຫຼາຍທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ຮ່າງກາຍ ຊາວກະສິກອນຈິງນິຍົມໃນການປູກເຫັດນາງຟ້າເພື່ອໃຫ້ເປັນອາຊິບເສີມ

ທ່ານແນ່ໃຈແລ້ວບໍວ່າອາຫານທີ່ກິນແຕ່ລະມື້ມີຄວາມປອດໄພ

ປະເພດການເປັນພິດຂອງອາຫານ ສາເຫດໃນການນຳໃຊ້ຢາປາບສັດຕູພືດຂອງຊາວກະສິກອນ ສານຕົກຄ້າງຈາກຢາປາບສັດຕູພືດ ການເຈືອປົນຂອງຢາປາບສັດຕູພືດໃນກະແສເລືອດ ການຫຼີກລ່ຽງ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຂອງຢາປາບສັດຕູພືດ

ສະຖິຕິກະສິກຳປະຈຳປີ 2019

ຂໍ້ມູນສະຖິຕິໃນປື້ມວາລະສານສະບັບນີ້ສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ສັງລວມມາຈາກການເກັບກໍາຂອງກົມວິຊໍາກໍານອ້ອມຂ້າງກະຊວງກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້, ບາງຂໍ້ມູນໄດ້ມາຈາກສູນສະຖິຕິແຫ່ງຊາດ, ກະຊວງແຜນການ ແລະ ກໍານລົງທືນ, ກົມອຸຕຸນິຍົມ ແລະ ອຸທົກກະສາດ, ກະຊວງຊັບພະຍາກອນທາມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຈາກພາກສ່ວນອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ແມງແຄງພິຄາດ

ແມງງແຄງພິຄາດ ຫຼື ໂຕຫໍ້າ ທີ່ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຄວບຄຸມ ແລະ ຈຳກັດບົ້ງຝູງສາລີທີ່ເປັນສສັດຕູຮ້າຍແຮງຂອງສາລີ

ແຜນການດຳເນີນງານການອະນຸລັກທະນີໃນ ສປປ ລາວ 2011-2020

ໃນເຂດອາຊີຕາເວນອອກສ່ຽງໃຕ້ສປປລາວ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນບໍ່ຫຼາຍປະເທດທີ່ມີຊື່ສຽງທາງດ້ານຄວາມອຸດົມສົມບູນ ຂອງ ຊັບພະຍາກອນປ່າໄມ້ ແລະ ສັດປ່ານາໆພັນ. ຄວາມລືຊື່ດັ່ງກ່າວນັ້ນອາດເປັນພຽງແຕ່ຕໍານານ ຖ້າຫາກວ່າພວກເຮົາບໍ່ເລີ່ມ ເອົາໃຈໃສ່ ໃນການອະນຸລັກຢ່າງຈິງຈັງ. ປ່າໄມ້ທີ່ບໍ່ມີສັດຈະເຮັດໃຫ້ນິເວດວິທະຍາປ່າໄມ້ຂາດຄວາມສົມດູນແລະອ່ອນແອໃນທີ່ສຸດ. ທະນີເປັນຫນື່ງໃນບັນດາສັດປ່າທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດທັງເປັນສັດຕົວແທນສໍາລັບການອະນຸລັກ, ແລະບາງຕົວຊີ້ບອກ ຂອງປ່າໄມ້ທີ່ມີ ການລົບກວນຫນ້ອຍ. ແຕ່ເປັນທີ່ຫນ້າເສຍດາຍທະນີທີ່ເຄີຍມີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຢູ່ໃນສປປລາວໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງຫນ້າເປັນຮ່ວງເຊິ່ງ ປັດຈຸບັນພວກເຮົາຫາຟັງສຽງຮ້ອງ ຂອງທະນີໃນທໍາມະຊາດໄດ້ຍາກຫຍິ່ງຂຶ້ນ.